Podczas rutynowego remontu starego budynku w Nevadzie (stan Iowa) Larry Sloan – właściciel teatru „Talent Factory” – natrafił na coś, co zmieniło zwykłe prace budowlane w nieoczekiwaną podróż w przeszłość. Usuwając spróchniałe deski podłogowe na trzecim piętrze, dostrzegł niewielki, brązowy przedmiot, zaklinowany w wąskiej szczelinie między legarami. Początkowo nie wyglądał on na nic szczególnego, ale Larry postanowił przyjrzeć mu się bliżej.

Z zakurzonej przestrzeni wydobył stary skórzany portfel, pokryty pajęczynami i warstwami pyłu budowlanego, który gromadził się tam przez lata. Mimo dziesięcioleci zapomnienia, skóra zachowała się w zadziwiająco dobrym stanie. Larry wraz z przyjacielem ostrożnie odpięli pociemniałe zapięcie, nie mając pojęcia, jakie ślady minionej epoki kryją się wewnątrz.

W przegródkach znaleźli pożółkłe kartki żywnościowe z czasów II wojny światowej, zniszczoną legitymację harcerską (Boy Scouts) oraz kilka niewielkich czarno-białych fotografii. Zdjęcia przedstawiały uśmiechnięte, nieznane osoby, ubrane w modę z lat 40. XX wieku. Każdy szczegół przenosił znalazców o dekady wstecz – do czasów, gdy Ameryka zmagała się z wojenną rzeczywistością.

Największym zaskoczeniem okazał się jednak niewielki kalendarzyk kieszonkowy; na jego okładce wyraźnie widniał rok 1944.

Portfel przeleżał pod deskami podłogowymi ponad siedem dekad, przechowując drobny fragment czyjejś osobistej historii. Być może należał kiedyś do chłopca, który upuścił go przypadkiem podczas zwyczajnego dnia – nawet nie zauważając jego zguby. Od tamtej pory budynek wielokrotnie zmieniał swoje oblicze, a jego pierwotny właściciel prawdopodobnie dawno zapomniał o tej stracie. Wśród fotografii Larry odkrył niewielką kartę identyfikacyjną. Widniało na niej, zapisane niebieskim atramentem, imię i nazwisko: Claire Mackintosh. Obok znajdował się numer telefonu domowego – składający się z zaledwie jednej cyfry. Z dzisiejszej perspektywy brzmi to nieprawdopodobnie, a jednocześnie doskonale obrazuje, jak bardzo zmieniło się codzienne życie na przestrzeni minionych dekad. Larry zrozumiał, że to znalezisko to coś więcej niż tylko stary przedmiot, który mógłby posłużyć za rekwizyt teatralny; kryła się w nim prawdziwa ludzka historia – przerwana w 1944 roku.

Do kogo należał ten portfel? Co działo się z tą osobą przez wszystkie te lata? I czy po tak długim czasie wciąż jeszcze można zwrócić komuś cząstkę jego dzieciństwa?

Zamiast zatrzymać przedmiot dla siebie, Larry postanowił spróbować rozwikłać jego tajemnicę. W końcu gdzieś tam, poza starym teatrem, ktoś mógł nawet nie podejrzewać, że po wielu dekadach jego zapomniana przeszłość nagle powróci na światło dzienne.